மதுரையில்... (Madurai)

அன்று: கொடிகம்பத்தில் ஏறி ஆடியது.

இன்று:பேருந்து ஜன்னல் வலியே "ஏதோ" ஒரு பெண்ணின் துப்பட்டா ஆடுகிறது.

அன்று: வராதே ஆபத்து காத்திருக்கிறது என்றது.

இன்று: என்னை மட்டும் பார்கதே என்னை போல் நான்கு பக்கமும் பார்த்து வண்டியை ஒட்டு என்கிறது.

அன்று:கோவலன்.

இன்று: மாதவன்.

அவன்: இறந்தான்.

இவன்: ( எதிரே வந்த வண்டியை) இடித்து விழுந்தான் !

அன்று:கண்ணகி மதுரையை எரித்தால்.

இன்று: கண் அழகி என்னை கண்டு கொள்ளாமல் செல்கிறாள்!

நரகம்

இக்கதையில் வரும் அனைத்தும் கற்பனையே... (தப்பா எடுத்துக்காதிங்க )

காலை வெயில் உடம்பிற்கு நல்லது என்பார்கள் உனது காலை வணக்கத்தை சுமந்து வரும் குறுந்தகவல் (SMS) எனக்கு அதைப்போன்றதே. உனது காலை வணக்கம் என்ற இரு வார்த்தைகள் என் நாட்களை தீர்மானிக்கின்றன. என் நாட்களை முடித்து வைப்பதும் அவளுடைய வார்த்தைகள் தான்.

" கோ டு ஹெல்" ("Go to HELL") இரண்டு நாட்களுக்கு முன் அவளிடம் இருந்து வந்த குறுந்தகவல் (SMS).

செல்லமாக திட்டுகிறாள் என்று எண்ணியது என் முட்டாள்தனம். இரண்டு நாட்களாக அவளிடமிருந்து குறுந்தகவல் வரவில்லை...

நான் நரகத்தில் இருப்பதாய் உணர்கிறேன்!